Abele is een gehucht gelegen op de Frans-Belgische grens, dat deel uitmaakt van Poperinge,Watou en het Franse Boeschepe. Abele was nooit een zelfstandige gemeente en had dus nooit een eigen gemeentebestuur.Als grenspost tussen Poperinge en het Franse Steenvoorde kreeg Abele zeer grote faam, vooral bij truckers, die er soms urenlang moesten wachten. Tijdens de eerste wereldoorlog was er een Brits vliegveld. Abele bleef achter het front liggen. Tot de jaren 1950 was het spoorwegstation, gelegen op de grens, van groot belang. Nu is het volledig verdwenen. Momenteel telt het dorp zowat 640 inwoners, onder wie een 100 tal Fransen. Er wordt het meest vlaams gesproken en vele Franse abelenaars spreken nog het oude”vlemsch”. De meeste Vlaamse Abelenaars spreken vlot Frans. De landsgrens of “schreve” loopt in het midden van het abeleplein en de callicanneseweg tussen Poperinge en Steenvoorde.De ene zijde is België de andere Frankrijk .Iets verderop is er de Frans-Vlaanderenweg , een verbindingsweg tussen de Belgische en Franse autoweg. Verder zijn er tientallen kleine landbouwwegen. Uniek is de vlag van de oudstrijdersbond. Die bevat zowel de Franse als Belgische kleuren en de Franse haan en de Belgische leeuw prijken er broederlijk naast elkaar. De kerk (1858), een kapel(1615) en het kerkhof zijn gelegen op Frans grondgebied. Dus ook alle abelenaren worden in Frankrijk begraven. Het Poperings stadsbestuur betaalt een deel van de werking van de Franse kerkraad. Abele was tot de jaren 1960 een echt smokkelparadijs. Vele inwoners blauwden (smokkelden). Nu is het een zeer rustig dorpje gelegen tegen de Catsberg in een zeer mooie omgeving. Er zijn nog veel toffe cafeetjes en uitstekende restaurants. Zeker een verblijf waard.